Tarcza zegara wskazywała kilkanaście minut po
piątej. Mgła wciąż spowijała londyński dworzec. Czekałam na Niego
wpatrując się zawzięcie w wychodzące ponad horyzont słońce. Z sekundy na
sekundę dłużyło mi się coraz bardziej. Oddychałam niespokojnie, a
serce łomotało mi z całych sił, próbując wyrwać się z piersi.
Usłyszałam za sobą kroki wybijające charakterystyczny dla Niego rytm.
Nabrałam głęboko powietrza do płuc czekając na dotyk Jego dłoni na moim
ramieniu. Mijały kolejne chwile, a ja wciąż nic nie czułam. Delikatnie,
powoli odwróciłam głowę modląc się w myślach.
Nie było Go. Kolejny raz nawiedziły mnie złudzenia.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz